نقل است حسن بصری می گفت:
از سخن مستی عجب داشتم، مستی را دیدم در میان وحل (گل ولای) راه می رفت، افتادن و خیزان.
گفتم: قدم ثابت دار تا نیفتی.
گفت: تو قدم ثابت دار کرده ای شیخ با این همه دعوی؟
من اگر بیفتم مستی باشم به گل آلوده، برخیزم و بشویم. این سهل است.
اما از افتادن خود بترس که خلقی با تو بیفتند!

تذکره الاولیا حضرت عطار