گفته می شود به دستور «میرزاتقی‌خان امیركبیر» مقداری واكسن آبله از اروپا به ایران وارد شد  تا  بیماری آبله کودکان تحت کنترل قرار گیرد. چندی بعد به امیر کبیر  خبردادند كودكی به‌خاطر غفلت پدرش كه حاضر نشده بود   به فرزندش  واكسن تزریق شود، آبله گرفته و مرده است.
امیركبیر وقتی این خبر را شنید به شدت ناراحت شد.
به او گفتند: «شما در این‌باره تقصیری ندارید و این قصور به علت جهل آن پدر بوده است.»
امیركبیر در جواب گفت: «آخر من مسوول جهل آن پدر هم هستم.»
******
مسوولیت اجتماعی یا Social Responsibility كه در سا‌ل‌های اخیر به شدت مورد توجه قرار گرفته را  مي توان التزام به پاسخ گويي يا مسووليت صاحبان قدرت درخصوص اعمالشان تعريف كرد. صاحبان قدرت به افرادي چون صاحب منصبان دولتي، شركت هاي خصوصي، نهادهاي مالي بين المللي و سازمان هاي اجتماعي مدني گفته مي شود. مسووليت فعالان حكومتي و اجتماعی  نسبت به شهروندان بويژه نسبت به قشر مستمند نتيجه يك پيمان اجتماعي مجازي بين شهروندان و نمايندگان و عاملان منتخبشان در یک نظام  مردم سالار است. از اصول بنيادين مردم سالاري اين است كه شهروندان حق مطالبه پاسخگويي دارند و فعالان دولتي ملزم  به پاسخگو بودن  هستند.
          «آندره كارنگی» (A.Carnegie) پایه‌گذار صنعت فولاد در  آمریکا در سال 1899 كتابی با نام «انجیل ثروت» منتشر كرد و در آن موضوع مسوولیت اجتماعی سازمان را مطرح كرد.
نظر وی بر دو اصل استوار بود:
1-     اصل خیرخواهی
2-     اصل قیمومیت
براساس اصل خیرخواهی كارنگی، افراد خوش اقبال‌تر در جامعه باید افراد كم‌اقبال‌تر نظیر بیكاران، عقب‌افتادگان، بیماران و كهنسالان را یاری كنند.
و براساس اصل قیمومیت، صاحبان كسب و كار و تجارت باید خود را مسوول مراقبت از افراد و رفاه آنان بدانند.
       امروزه حتی توجه به  "مسئولیت اجتماعی " در تدوین ماموریت سازمان های  انتفاعی نیز گنجانده می شود . امروزه در سراسر دنیا شركت‌ها و سازمان‌های فراوانی با این روش به یاری جامعه پرداخته و در برابر آن خود را «خوش آوازه» كرده‌اند.خوش نامی كه خود از ابزارهای ترویجی و تبلیغی «Promotion» در كسب‌وكار امروز است با توجه درست به مسوولیت اجتماعی سازمان برای جامعه آشكار می‌شود و چه بسیار مشتریانی كه به‌واسطه این خوشنامی به سوی سازمان ما می‌آیند و در گروه مشتریان وفادار ما قرار می‌گیرند.